OBRÓBKA NA AUTOMATACH TOKARSKICH
W produkcji wieloseryjnej i masowej stosowane są oprzyrządowania tokarskie. Półautomaty różnią się od nich tym, że zamocowanie i zdjęcie przedmiotów odbywa się z ich zamocowaniem i odmocowaniem odbywa się samoczynnie. Póałtomaty i automaty tokarskie można podzielić na jednowrzecionowe i wielowrzecionowe.
Przykładowy schemat pracy automatu tokarskiego jednowrzecionowego może przebiegać następująco:
przedmiot obrabiany mocujemy we wrzecionie,
napęd otrzymuje wrzeciono przez przekładnię pasową
w suportach mocujemy narzędzia
ruch posuwowy każdego suportu jest sterowany oddzielnymi krzywkami: tarczową i bębnową, zamocowanymi na wałku rozrządczym.
Dzięki odpowiedniemu zarysowi krzywek następuje – początkowo szybki przesuw suportów, w czasie którego nóż zostanie doprowadzony do obrabianego materiału, następnie narzędzie używane do obróbki skrawaniem wykonuje ruch wolniejszy, odpowiadający posuwowi roboczemu i na koniec następuje szybki powrót suportów wraz z narzędzimi do położenia wyjściowego. Na wałku rozrządczym osadzone są również dwie dodatkowe krzywki bębnowe. Krzywka wraz z dźwignią, podajnikiem i tuleją podatnika służy do podawania materiału. Krzywka wraz z dźwignią i tuleją zaciskową służy do zamocowania materiału.
Zobacz także:
 |  |  |  |
|
